مرز
گاهی نفس به تیزی شمشیر می شود
از هرچه زندگیست دلت سیر می شود !
گویی به خواب بود جوانیمان گذشت
گاهی چه زود فرصتمان دیر می شود
کاری ندارم آنکه کجایی چه می کنی
بی عشق سر مکن که دلت پیر می شود ....
بعدانوشت: به گمانم عشق زائیده تنهائی است و تنهائی زائیده عشق . . .
برچسب:
نویسنده: آدرین جعفری